دف

67 ویدیو

مدت دوره: 0 ساعت و 0 دقیقه

آشنایی مقدماتی با ساز دف

00:00:00

رایگان

دف یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی اصیل ایرانی به شمار می‌رود. این ساز از یک حلقه‌ چوبی که پوست نازکی از جنس طبیعی و یا مصنوعی بر روی آن کشیده شده تشکیل می‌شود و حلقه‌های کوچکی بر پشت آن متصل است. دف صدای دل نشینی دارد و آن را به وسیله انگشتان دست می‌نوازند. پوست مصنوعی نسبت به پوست طبیعی از قابلیت‌هایی برخوردار بوده که از جمله آن‌ها می‌توان به داشتن کوک ثابت، عدم جذب رطوبت در نتیجه عدم تغییر حالت بر اثر آن، یک دستی ضخامت سطح پوست دف، صدای استاندارد شده همانند سازهای ارکستر و سمفونی، نداشتن بوی نامطبوع، تاب بر نداشتن کمانه به دلیل کشش یکسان پوست و ... اشاره کرد. با ما همراه باشید.

نمایش سریالی ویدیو:

دوره های مشابه:

آموزش پیانو

آموزش پیانو

تعداد ویدئو: 56

در دوره ویدیویی «آموزش پیانو» به معرفی این ساز محبوب خواهیم پرداخت. «معرفی و تاریخچه پیدایش ساز پیانو» پیانو یکی از مشهورترین سازهای زهی ضربه‌ای است که صدای آن با فشردن کلیدها (کلاویه‌ها) و در اثر برخورد چکش‌ها با سیم‌های فلزی در داخل جعبه‌ای‌ چوبی تولید می‌شود. سیم‌های این ساز به صفحه‌ای موسوم به صفحه صدا متصل شده‌اند و نقش تقویت کننده صدای آن را ایفا می‌کنند. علاوه بر این در جلوی پای نوازنده سه پدال مختلف تحت عنوان پدال طنین، پدال نرم و پدال میانی وجود دارد که هر کدام از آن‌ها به ترتیب برای ارتعاش بیشتر صدا، کم‌کردن و خفه کردن صدا (ایجاد صدایی آهسته و خفه مانند) به کار می‌روند. پیانو برای نخستین بار در سال 1709 میلادی توسط یک مخترع خلاق ایتالیایی به نام بارتولومئو کریستافوری دی فرانچسکو "Bartolomeo Cristofori di Francesco" در شهر پادووا "Padua" ایتالیا ساخته شد و تا حدود یک دهه نیز ناشناخته ماند. تا این که یک نویسنده ایتالیایی مقاله‌ای در خصوص ساختار و نحوه عملکرد پیانو گردآوری کرد و پس از مدتی این مقاله به زبان آلمانی ترجمه شد و به صورت گسترده منتشر گردید. همین موضوع سبب شد که بیشتر سازندگان پیانو از الگوی این مقاله در ساخت آن بهره گیرند. تفاوت اصلی و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبلی خود همچون هارپسیکورد "Harpsichord" داشت این بود که نوازنده می‌توانست شدت صدای ایجاد شده را با نحوه ضربه زدن به کلیدها کنترل نماید و همین ویژگی سبب شد که ساز پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار گیرد. به مرور زمان انواع مختلفی از پیانوها تولید و به بازار عرضه شد که از بین آن‌ها می‌توان به گراند پیانو، پیانوی دیواری و پیانوی دیجیتال اشاره کرد. با وجود پیشرفت‌های بشر در زمینه‌های مختلف از جمله موسیقی، شگفت آور است که ساختار اصلی پیانوهای امروزی کاملا مشابه با پیانوهای مدرن بوده و تقریبا از همان الگوی اولیه خود تبعیت می‌کند. پیانو‌های امروزی معمولا از هفت اکتاو تشکیل شده‌اند و قادرند که محدوده بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید نمایند. به دلیل این ویژگی منحصر به فرد، پیانو به عنوان مادر سازها نامگذاری شده است. «مروری کوتاهی بر زندگینامه استاد فقید جواد معروفی» استاد جواد معروفی یکی از موسیقی‌ دانان و نوازندگان برجسته پیانو، سال 1291 در شهر تهران چشم به جهان گشود. وی آموزش موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و پس از فراگیری سازهای تار و ویولون به آموختن پیانو روی آورد. این استاد ارجمند بیش از چهل سال در عرصه موسیقی و آهنگسازی فعالیت کرد و شاگردان به نام و مشهوری نظیر اردشیر روحانی، انوشیروان روحانی، ساسان محبی و... را پرورش داد. از این هنرمند ارزنده آثار ماندگاری همچون مجموعه بی‌کلام «خواب‌های طلایی»، «آلبوم عاشورا»، «راز خلقت و فراق» و... به جای مانده است. سرانجام این هنرمند مشهور 16 آذر 1372 دار فانی را وداع گفت.

دف

دف

تعداد ویدئو: 67

در دوره ویدیویی ساز «دف» با ما همراه باشید. دف یکی از سازهای کوبه‌ای ریتمی در موسیقی اصیل ایرانی به شمار می‌رود. این ساز از یک حلقه‌ چوبی که پوست نازکی از جنس طبیعی و یا مصنوعی بر روی آن کشیده شده تشکیل می‌شود و حلقه‌های کوچکی بر پشت آن متصل است. دف صدای دل نشینی دارد و آن را به وسیله انگشتان دست می‌نوازند. پوست مصنوعی نسبت به پوست طبیعی از قابلیت‌هایی برخوردار بوده که از جمله آن‌ها می‌توان به داشتن کوک ثابت، عدم جذب رطوبت در نتیجه عدم تغییر حالت بر اثر آن، یک دستی ضخامت سطح پوست دف، صدای استاندارد شده همانند سازهای ارکستر و سمفونی، نداشتن بوی نامطبوع، عدم افت ارزش ساز به دلیل عدم افت کیفیت پوست آن و تاب بر نداشتن کمانه به دلیل کشش یکسان پوست اشاره کرد. از نوازندگان به نام ساز دف در ایران می‌توان استاد بیژن کامکار، مسعود حبیبی و احسان قدمی را نام برد. همچنین هژار زهاوی "Hajar Zahawy" نیز از نوازندگان معروف بین المللی است. «مرور کوتاهی خواهیم داشت بر زندگینامه و معروف‌ترین آثار ردیف‌دان، موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز مشهور، محمدرضا لطفی» یکی از برجسته‌ترین نوازندگان نام آور ایرانی، استاد محمدرضا لطفی نام دارد. وی 17 دی 1325 در گرگان چشم به جهان گشود. این شخصیت بزرگ از چهره‌های تاثیرگذار موسیقی سنتی ایرانی نیز به شمار می‌رود. او با خلق آثار ماندگاری همچون «ایران ای سرای امیدـ»، «ای عاشقان»، «قافله‌سالار»، «کاروان شهید»، «سپیده» و «عشق داند» خودش را در دل مردم جای داد. محمدرضا لطفی، بنیان گذار گروه موسیقی شیدا؛ هنرمندان بسیاری را از جمله بیژن کامکار، مجید درخشانی، صدیق تعریف، حمید متبسم و ... تربیت و به دنیای زیبا و دل نشین موسیقی معرفی کرد. وی در کنار تار و سه‌تار، کمانچه، دف، نی و سنتور نیز می‌نواخت. استاد لطفی، 12 اردیبهشت 1393 دار فانی را وداع گفت. در ادامه با ما به تماشای ویدیوهای جذاب و آموزشی ساز کوبه‌ای دف بنشینید.

آکاردئون

آکاردئون

تعداد ویدئو: 38

در دوره ویدیویی آموزش ساز «آکاردئون» با ما همراه باشید تا با تاریخچه یکی از ادوات در دنیای زیبای موسیقی آشنا شوید. آکاردئون یکی از سازهای مشهور در دنیای موسیقی است که برای اولین بار توسط مخترع آلمانی کریستین فردریش لودویگ بوشمن "Christian freidrich ludwig buschmann" در سال 1822 میلادی در شهر برلین ساخته شد. این ساز در بعضی از کشورها (به عنوان مثال برزیل، کلمبیا و مکزیک) در موسیقی‌های محبوبی نظیر Forro ،Sertanejo و B-pop استفاده می‌شود، در حالی که در دیگر مناطق مانند اروپا، آمریکای شمالی و کشورهای دیگر در آمریکای جنوبی، بیشتر برای رقص پاپ و موسیقی محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از بهترین محل‌های تجلی این ساز در اروپا، فستیوال‌های موسیقی است. همچنین در کاجن "Cajun"، زیدکو"Zydeco"، موسیقی جاز و حتی در موسیقی‌های کلاسیک در اجراهای ارکستراها و بصورت تک نوازی یا سولو نیز استفاده می‌شود. هارمونیکا (به معنی هارمونی موسیقیایی) قدیمی‌ترین نام یونانی این ساز است. بر زبان آوردن نام آکاردئون در میان مردمان آمریکا، موسیقی‌های ویژه رقص و آواز‌های قدیمی را در ذهنشان تداعی می‌کند. از بخش‌های ثابت و متغییر این ساز بادی شستی‌دار به ترتیب می‌توان به بلو "Bellow"، بدنه، مکانیسم پالت، بخش‌های متغییر، سیستم‌های دستی راست دست، سیستم‌های دستی چپ دست، سوئیچ‌ها و رنک‌های رید، تیپ‌های کرومیک و پیانو و استرپ‌ها اشاره کرد. کنسرتینا "Concertina" یک نوع آکوردئون ساده است که محبوبیت بسیاری نزد دریانوردان داشت. نوازنده، این ساز مشهور آلمانی را بین دو دست خود می‌گیرد که در میانه آن، مجاری هوایی قرار دارند که با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا تولید می‌شود. در یک سمت صفحه‌کلید کوچکی تعبیه شده‌است که کلیدهای آن وظیفه کنترل ورود هوا به مجاری را دارند و در سمت دیگر جعبه طنینی با دکمه‌های مخصوص قرار دارد. در ادامه از شما عزیزان دعوت می‌کنیم تا با ما به تماشای ویدیوهای این مجموعه آموزشی بنشینید.

سنتور

سنتور

تعداد ویدئو: 163

در دوره ویدیویی ساز «سنتور» با ما همراه باشید. «معرفی ساز سنتور و تاریخچه آن» موسیقی یکی از ارکان و پایه‌های فرهنگ هر کشوری به حساب می‌آید. سرزمین ایران مهد فرهنگ و هنر در دل خود نشانه‌های بسیاری از جایگاه موسیقی دارد. سازهای بسیاری از جمله سُرنا، دهل، دف، نی، چنگ، نقاره و سنتور از جمله سازهای اصیل ایرانی به شمار می‌روند. در این بین ساز سنتور با یافتن سنگ تراشه‌هایی از دوران آشوریان و بابلیان و با پیشینه‌ای در حدود 600 سال پیش از میلاد مسیح یکی از قدیمی‌ترین سازهای زهی کوبه‌ای ایران زمین می‌باشد. با گذشت زمان و گسترش این ساز به سایر نقاط جهان، اشکال مختلفی از آن با نام‌هایی متفاوت در کشورهایی نظیر مصر، ترکیه، پاکستان، چین، هند و یونان نیز نواخته می‌شود. سنتور با محدوده صدایی کمی بیش از چهار اکتاو یکی از گسترده‌ترین سازهای ایرانی لقب گرفته که آوایی شفاف و گوش‌نواز دارد. این ساز که کاملا از جنس چوب (گردو، فوفل یا آزاد) بوده از یک جعبه به شکل ذوزنقه به همراه اجزایی شامل کلاف، گوشی، سیم‌گیر، شیطانک، خرک، مفتول سیمی، کلید، سیم و ... تشکیل شده است. دو ردیف خرک در دو سمت چپ و راست صفحه بالایی ساز قرار دارد که سیم‌ها از روی آنها رد شده‌اند. ساز سنتور را به کمک دو دسته چوبی به نام مضراب می‌نوازند. یکی از نکات جالب توجه در مورد ساز سنتور این است که در گذشته از روده گوسفند به جای سیم در ساخت آن استفاده می‌کردند. از انواع سنتور در ایران می‌توان به سنتور سل کوک، لا کوک، سی کوک، باس، باریتون، کروماتیک و کروماتیک بم اشاره کرد. «مشاهیر سنتور ایران» ساز تاریخی سنتور در ادوار مختلف نوازندگان و موسیقیدانان برجسته‌ای به خود دیده است که از این میان می‌توان به اساتید سرشناسی همچون علی اکبر شاهی، حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و نورعلی برومند اشاره کرد. تاریخ این ساز در کنار برخورداری از نوازندگانی چیره دست، از وجود اساتیدی همچون مهدی ناظمی برای رشد و گسترش بهره بسیار برده است. استاد مهدی ناظمی (1376- 1284) که از هشت سالگی با سنتور آشنا شده بود، برحسب شوق درونی و با وجود مخالفت خانواده به فراگیری آن نزد استاد حبیب سماعی پرداخت. از آن جا که تعداد این ساز در آن دوران بسیار کم بود این نوازنده نامی با همراهی استاد خود (حبیب سماعی) نسبت به ساخت تعداد بیشتری سنتور با کیفیت بالا (ساختاری ظریف در کنار صدایی شفاف و یکنواخت) اقدام کرد. ناگفته نماند سازهایی که اساتید معاصری همچون فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان برای ارائه هنر خود استفاده می‌کردند، ساخته دست این استاد بزرگ (ناظمی) بود. در ادامه شما را به تماشای ویدیوهای آموزشی ساز سنتور دعوت می‌کنیم.